U ovom području smešten je jedan od pet nacionalnih parkova Srbije, reč je o Nacionalnom parku Đerdap.

Nacionalni park Đerdap

Nacionalni park Đerdap smešten je u severoistočnom delu Srbije, na samoj granici sa Rumunijom, duž desne obale Dunava od Golubačkog grada do Diane Karataš. U dužini od oko 100 kilometara NP Đerdap obuhvata uzani i šumoviti brdsko-planinski pojas širine od dva do osam kilometara koji ide od 50 do 800 metara visine.

Nacionalni park Đerdap ima tri primarna ulaza, dva se nalaze na Đerdapskoj magistrali – kod Golubačkog grada i Diane Karataš, a jedan preko Porečkog mosta – Klokočevac.

Za posetioce NP Đerdap je otvoren čitave godine, moguće je obići ga ploveći Dunavom, Đerdapskom magistralom, biciklističkim i pešačkim stazama uz poštovanje Pravilnika o unutrašnjem redu i pravila ponašanja u zaštićenim područjima.

Specifičan geometrijski razvoj, vrlo povoljna đerdapska klima, složena struktura klisura, kanjona i dubokih uvala, ovaj prostor izdvajaju kao jedinstven spoj flore, vegetacije i stena.

Flora Đerdapa se ne odlikuje samo raznovrsnošću i bogatstvom, nego i izrazitim verignim karakterom. Na prostoru parka opstaje preko 1100 biljnih vrsta. Raznolikost staništa i zajednica se odrazila i na faunu koja poput flore, nosi obeležje jedinstvenosti. Na ovom prostoru se mogu sresti medved, ris, vuk, šakal, štekavac, sova ušara, crna roda kao i mnoštvo drugih vrsta.

Vrlo povoljni uslovi za život bili su razlog stalnog prisustva čoveka o čemu svedoče mnogi arheološki nalazi i kulturno-istorijski spomenici, kao što su naselje Lepenski vir, arheološki lokaliteti, Golubački grad, ostaci Trajanovog mosta, Trajanove table, rimskog limesa, raznovrsni kasteli, do očuvanih primera narodne srpske arhitekture.

Đerdap, Gvozdena vrata, hiljadama godina je izazov za putnike, trgovce, ratnike i mirotvorce. To su vrata između dva važna kulturna i ekonomska dela sveta, između donjeg i srednjeg Podunavlja. Đerdap je oduvek bio prirodno strateško mesto ogromnog značaja, i u ratu i u miru.

Diana, Karataš

Diana je stari utvrđeni grad na obali Dunava. Nalazi se u Karatašu, ispod same HE Djerdap I. Utvrđenje je podignuto kao jedno od baza za Dačke ratove i obezbeđivanje plovidbe Dunavom. Danas postoji ostataka utvrđenja, a unutar samog lokaliteta se sprovode arheološka istraživanja. Diana je arheološko nalazište od izuzetnog značaja, i kao takvo je pod zaštitom Republike Srbije.

Golubačka tvrđava

Golubačka tvrđava se nalazi na 4 kilometra nizvodno od Golupca, na strmim liticama, pre ulaska u veličanstvenu Đerdapsku klisuru. Golubačka tvrđava je sagrađena na stenovitim padinama manjeg uzvišenja, na kraju Homoljskih planina.

Tvrđava je nedavno obnovljena i danas je jedna od najpopularnijih turističkih lokaliteta u Srbiji. Za više informacija pročitajte poseban tekst o tvrđavi Golubac.

Đerdapsko jezero

Veštačko akumulaciono jezero na Dunavu u istočnoj Srbiji na granici sa Rumunijom je Đerdapsko jezero ili Jezero Đerdap. Nastalo je 1972. kada su Jugoslavija i Rumunija izgradile hidrocentralu „Đerdap I“. Jezero leži u Đerdapskoj klisuri. Na obali jezera se nalazi Nacionalni park Đerdap.

Jezero je dugačko preko 100 kilometara, a na najširem mestu široko je 8 kilometara. Najveća dubina dostiže 100 metara.  Četvrto je na Balkanu i najveće u Srbiji po veličini.

Trajanova tabla

Tabula Traiana je natpis uklesan u steni pored Dunava, u Đerdapskoj klisuri, 2,5 km uzvodno od Tekije, posvećen rimskom caru Trajana. Deo je grupe antičkih spomenika na rimskom putu kojem pripadaju i ostaci mosta kojeg je Trajan sagradio preko Dunava.  U prevodu sa latinskog, na Trajanovoj tabli piše:

„Imperator cezar, sin božanskog Nerve, Nerva Trajan Avgust, pobednik nad Germanima, veliki pontif, četrti put postavljen za tribuna, otac domovine, konzul po treći put, planine je isklesao i postavio grede od kojih je napravljen ovaj put“.

Trajanov most

Trajanov most je bio monumentalna građevina na reci Dunav u delu gde protiče kroz Đerdapsku klisuru i spajao je Gornju Meziju i Dakiju (današnju Srbiju i Rumuniju) za vreme Rimskog carstva. Most je izgrađen po naredbi rimskog cara Marka Ulpije Nerva Trajana. Most je svečano otvoren 105. godine na Dunavu, tokom Drugog pohoda rimskog cara Trajana na Dačane.

Decebal

Decebal je poslednji kralј Dačana koji je vladao u razdoblјu od 87. do 106. godine. Posle gotovo jednog veka nesloge, ujedinio je dačanska plemena i dugo je uspešno odolevao rimskoj ekspanziji. Ali, i pored sve upornosti, nije se mogao odupreti nadmoćnoj vojsci cara Trajana, koja je u dva navrata prodrla u zemlјu Dačana. Posle pada dačanske prestonice, Decebal je nastavio otpor na severu zemlјe. Nakon što je bio opkolјen, izvršio je samoubistvo. Time je nestala i samostalnost Dačana, a njihova zemlјa postala je rimska provincija Dakija.

U savremenoj Rumuniji, gde se Dačani smatraju precima današnjih Rumuna, Decebal je zbog svoje dugotrajne, uporne i većim delom uspešne borbe protiv osvajača dobio status nacionalnog heroja, te mu je posvećen veliki broj književnih i umetničkih dela. Nјegov portret velikih dimenzija, uklesan je na jednoj steni na rumunskoj strani Đerdapske klisure, u Kazanu.

Lepenski vir

Lepenski Vir je nalazište na desnoj obali Dunava u Đerdapskoj klisuri. U središtu naselja nalazio se prostrani trg, koji je bio mesto obavljanja raznih rituala. Na osnovu oblika i proporcija staništa može se utvrditi da su graditelji Lepenskog Vira raspolagali određenim matematičkim znanjima.

Oko ognjišta su bile smeštene skulpture velikih oblutaka koji prikazuju ljudsku figuru na kojoj je prvobitno oblikovana samo glava. U kasnijoj fazi, skulputure dobijaju oblik ljudske figure i postaju pravi idoli. Na njima su najčešće modelovane ribolike ljudske glave, riba, jelen, a na nađenim predmetima su ugravirane zagonetne predstave: znaci slični koordinatnom sistemu, skice, slova, brojke, predeli.

Ukoliko vas ove lepote nisu primamile, ne zaboravite da se ovog leta se održava i Danube Fun Fest , a to je još jedan od razloga da posetite ovo prelepo mesto i uživate u svim njegovim čarima.

The post Lepote Nacionalnog parka Đerdap appeared first on Portal Mladi.

Kako je selo dobilo ime?

O imenu ovog sela postoje dve legende. Prema prvoj selo je nosilo naziv Gorocvet te je vremenom promenjeno u Dragocvet. Prema drugoj legendi, selo je dobilo ime po braći Dragu i Cvetku koji su bili prvi meštani današnjeg Dragocveta.

Istorija sela

Najpre ćemo se osvrnuti na kratku istoriju ovog sela. Dragocvet se do Drugog srpskog ustanka nalazio u sastavu Osmanskog carstva, posle ustanka ulazi u sastav Kneževine Srbije i pripada Jagodinskoj nahiji sve do 1834. godine kada Srbija biva podeljenja na serdarstva.

Kada govorimo o bitnim ustanovama poput škole, valjalo bi reći nešto o samom nastanku iste. Iz knjige „Osnovne škole u Jagodinskom okrugu 1851. – 1890. godine“ možemo videti da su meštani Dragocveta avgusta 1883. godine uputili molbu Ministarstvu prosvete da im dozvole da svoju decu školuju u Jagodini, a ne kao do tada u Belici. Belica je bila tri sata udaljena od Dragocveta, a i put je vodio kroz šumu. Nažalost, ministar je odbio jer Dragocvet nije pripadao školi Jagodinske opštine.

Prema podacima iz knjige Dobivoja Jovanovića „Osnovne škole u beličkom srezu 1918-1941 godine“ prva škola u Dragocvetu, koja je bila smeštena u privatnoj kući, počela je sa radom 1905. godine, dok je nova zgrada ozidana tokom 1905/6 godine. Međutim, ovu školu uništili su Austrijanci.

Dragocvet danas

Danas se u Dragocvetu nalazi osmogodišnja osnovna škola „Branko Radičević“ koja je sagrađena 2011. godine. Ovu školu pohađaju deca iz sela Šuljkovca i Kovačevca. Pored osnovne škole, u selu postoji i dečiji vrtić.

Kroz samo selo protiču Jošanička reka i Lozovički potok. Nedaleko od sela nalazi se Dragocvečko jezero koje mešatani Dragocveta dele sa meštanima Kovačevca. Površina ovog veštačkog jezera iznosi oko pet hektara.

U Dragocvetu, prema popisu iz 2011. godine živi oko 1150 stanovnika koji se pretežno bave poljoprivredom.

Crkvu Svetog Nikole je 1904. godine podigao Milutin Ristić koji je u njoj i sahranjen. Samu crkvu osveštao je metropolit Dimitije Pavlović.

Od bitnijih institucija u Dragocvetu se nalaze i Dom kulture koji je potpuno renoviran i sređen, Lovačka sekcija, Dom penzionera, Pošta, prodavnice, Fudbalski klub Dragocvet koji poseduje najmoderniji teren u okolini, mlin u kom se sakuplja i melje pšenica iz gotovo svih sela jagodinske opštine i dva spomenika (jedan kod škole i spomen česma kod mlina).

Od 2002. godine meštani se mogu pohvaliti bazenom „Oaza“ u kom tokom vrelih letnjih dana traže spas od vrućina. Takođe, trebalo bi nagovestiti da su skoro svi putevi asfaltirani i osvetljeni.

U Dragocvetu, se nalaze i dva arheološka nalazišta: Vrbica i Grobljište. Na lokalitetu Vrbica koja je opasana koritima Belice, Jošaničke reke i Breštanskog potoka, pronađena je jedna zemunica. Nalaze čine životinjske kosti, predmeti od kostiju, predmeti od kamena i keramika.

Na lokalitetu Grobljište koji je smešten na nižoj rečnoj terasi na desnoj strani ušća reke Jošanice u Belicu, nalaze čine keramika i kućni lep. Sva arheološka blaga sa ovih lokaliteta čuvaju se u Zavičajnom muzeju u Jagodini.

Meštani Dragocveta mogu se pohvaliti i pesmom kojom je 1972. godine Goca Stoijlković ovekovečila ime ovog sela.

The post Selo milog imena: Dragocvet appeared first on Portal Mladi.

Krenimo od najdalje istorije, kako je i redno. Naše blago iz paleolita jeste pećina Risovača koja predstavlјa stanište čoveka iz ledenog doba. U ovoj pećini su pronaćeni dokazi o upotrebi vatre, a oko ognjišta je pronadjeno je i oruđe od različitih materijala. Tako, danas, u pećini nailazimo na rekonstrukciju pračoveka, praistorijskog lovca tipa neandertalca, urađene u prirodnoj veličini, figure koje predstavlјaju porodicu okuplјenu oko vatre, čiji se članovi bave uobičajenim poslovima u to vreme. Jedan čovek se vraća iz lova, drugi glača kamen i izrađuje neko oruđe, a žena donosi drva za ognjište.

Bzzzzp…. Idemo ka novijoj istoriji!

Da li znate kako je Karađorđe izabran za vođu? A šta je Napoleon rekao o njemu?

Kao prvo on uopšte nije bio prvi izvor za vođu ustanka, jer je kako je i sam rekao bio previše prek i da postoji mogućnost da srlja u nemoguće. Ali pošto su svi odbili izbor je pao na njega što su ustanici spremno dočekali jer im takav vođa baš i treba.  Interesantno je da se u Orašcu organizovala svadba kako niko ne bi posumnjao da je u pitanju bio sastanak i izvor vođe.

Da Karađorđe nije prošao nezapaženo pokazuju nam i Napoleonove reči:

“Lako je meni biti veliki sa našom iskusnom vojskom i ogromnim sredstvima, ali daleko na jugu, na Balkanu, postoji jedan vojskovođa, iznikao iz prostog seljačkog naroda, koji je okupivši oko sebe svoje čobane, uspeo bez oružja i samo trešnjevim topovima, da potrese temelje svemoćnog osmanlijskog carstva i da tako oslobodi svoj porobljeni narod. To je CRNI ĐORĐE i njemu pripada slava najvećeg vojskovođe!”

Obišli smo i Topolu, a kao što znamo simbol Topole je Karađorđe, dok je simbol dinastije Karađorđevića – Oplenac. Na Oplencu besmo do Crkve Svetog Đorđa i rodne kuće kralja Petra.

U Crkvi Svetog Đorđa na Oplencu postoje dva sarkofaga: sarkofag Kralja Petra I i sarkofag Vožda Karađorđa kao i 39 grobnica. Takođe, na Oplencu je do sada sahranjeno 27 člana dinastije Karađorđevića.  U samoj crkvi se nalazi mozaik od kog zastaje dah. Da li ste znali da se ceo mozaik sastoji od 725 slikanih kompozicija na kojima se nalazi 1.500 figura?

Crypt of the St. George’s Church, Oplenac, Topola

Pogled nam se svakako zaustavio i na masivni polijelej (luster) koji dominira crkvom. Luster je verovali ili ne napravljen od istopljenog oružja preostalog  iz Prvog svetskog rata i ima oblik naopako postavljene kraljevske krune u znak žalosti zbog propasti Srbije posle Kosovske bitke.

Nedaleko od crkve nalazi se i bela kuća u kojoj je živeo kralj Petar I kako bi nadgledao izgradnju ovog velelepnog zdanja. U crkvi je danas postavljena skromna izložba predmeta porodice Karađorđević.

Članovi Srbija za mlade svoje su turiste proveli i u obilazak jaruge, muzeja i škole i Orašcu, kao i u muzej u Aranđelovcu. Bio je ovo dobro iskorišćen vikend.

The post Vikend Srbija: Od Topole sve do…. appeared first on Portal Mladi.

Ostrvo Čedžu ima bogatu istoriju koja seže sve do doba krede jer je tada vulkan počeo da eruptira, poslednja erupcija zabeležena je pre 800 godina. Uspavani vulkan Halsan smešten je upravo na ovom ostrvu i sa svojih 1950 metara visine najviša je planina u Južnoj Koreji. Na vrhu vulkana (kratera) smešteno je čudesno jezero Baengnokdam koje je nastalo pre 25.000 godina.

Ostrvo je puno „vulkanskim cevima“ koje se nazivaju Geomunoreum, a koje je stvorila lava svojim oticanjem. U takvim „cevima“ nalaze se stalatkiti i zidovi različitih boja usled naslaga ugljenika. Na ostrvu se nalazi i fascinantan podzemna pećina Yongcheon na čijem se dnu nalazi jezero.

Na ostrvu se nalaze brojni fosili kao i brojna arheološka nalazišta ljudskog života iz vremena paleolita, a najpoznatije je Pilemot.  Međutim, čarolija ne prestaje ovde. Oko ostrva se nalazi 360 sitnih vulkanskih ostrva koji ga okružuju, ali i različite bazaltne (stene od magme) formacije i stene. Najpoznatije ovakve formacije jesu Beomseom Islet i Jusangjeolli.

Na ostrvu su pronađene velike statue isklesane u vulkanskom kamenu koje stanovnici nazivaju „Dol hareubangs“. Za statue se veruje da predstavljaju bogove plodnosti.  Ovakve statue moguće je videti duž celog ostrva, a možete ih pronaći u različitim veličinama. Prava su atrakcija među turistima.

Zaštitni znak ostrva je duh poznatiji pod imenom „grand father“ koji je prema verovanju Koreanaca čuvao njihova sela i stanovnike od nesreće i bolesti te se veruje da donosim sreću mladim bračnim parovima kako bi njihovo prvo dete bilo muško, što je za Koreance važno. Mladi bračni parovi zato najčešće biraju Čeonjieon slapove.

Gotjavalova šuma je ostala netaknuta do 21. veka i predstavlja glavni izvor vode za pola miliona stanovnika jer kišnica pada u pukotine zemlje koje je stvorila lava i tu se zadržava. Prema međunarodnoj Ramsarskoj konvenciji ovu šumu smatraju važnim staništem jer na ovom području žive brojne biljne i životinjske vrste. Tu se mogu pronaći više od 200 autohtonih biljaka, 33 endema, osam vrsti vodozemaca, 198 vrsta ptica, 17 vrsta sisavaca i više od 900 vesta insekata. Zato je Čedžu je destinacija iz snova za zaljubljenike u prirodu, geologe, biologe, naučnike, ali i za radoznale turiste.

Ostrvo je prepuno kružnim formacijama koje se nazivaju „oreumi“. Najpoznatiji je Abu Oreum na kome se nalazi jedinstveni prsten sačinjen od drveća. Abu Oreum jedan je od sekundarnih vulkana koji se nalaze na ostrvu.

Na ovom ostrvu smešten je i tematski park „Loveland“ veličine dva fudbalska terena i smešten je oko jezera. Čedžu iz ovog razloga nazivaju i „ostrvo ljubavi“. Tema parka jeste seksualnost u svojim manifestacijama, tako da se u parku mogu videti 140 statue ljudi u različitim seksualnim pozama. Prva statua u ovom parku pojavila se 2002. godine, a park je otvoren 2004. godine. Ovakav park nije slučajan jer mladi bračni parovi često biraju ostrvo za proslavu medenog meseca. Bitno je istaći da je park moguće obići za oko sat vremena, ali je još bitnija činjenica da park mogu da posete samo stariji od 18 godina.

U Muzeju plišanih igračaka možete videti mede iz različitih zemalja. Galerija je podeljena na tri celine: istorijska hala, umetnička hala i izložbenom prostoru projekta. U istorijskoj hali se mogu videti mede od pre sto godina uključujući mede iz različitih scena, popularne mede različitih epoha kao i starinske mede. Mede u liku Mona Lize i Leonarda da Vinčija će svakako privući pažnju. U umetničkoj hali naići ćete na najnovija dela svetskih dizajnera. Takođe, u muzeju možete videti i najmanjeg medu na svetu koji je veliki samo 4,5 milimetara.

Čedžu je najveće ostrvo i najmanja provincija u Južnoj Koreji i udaljeno je 130 kilometara od Koreanskog poluostva, dug je 73, a širok 41 kilometar.  Čedžu je trostruki UNESCO-v pobenik i deo je Svetske prirodne baštine – Globalni Geopark i Rezervat Biosfere. Takođe, Čedžu je 2011. godine proglašen jednim od sedam svetskih čuda, a još od 1966. godine je Nacionalni park.

Ostrvo je bogato zelenilom, predivnim krajolikom, jezerima, vulkanskim plažama, ali i zanimljivim legendama te je idealna destinacija za one koji žele da dožive pravo adrenalinsko putovanje.

The post Ostrvo ljubavi i čuda – Čedžu appeared first on Portal Mladi.

Banja Saturnija predstavlja grupu izvora smeštenih u srcu same Toskane, u opštini Mančano, na nekoliko kilometara od sela Saturnija koji broji oko 280 stanovnika. Izvori pune „kade“ koje se nalaze u jugoistočnom delu doline koja se prostire preko planine Amiata, brda Fiora i reke Albernja sve do banje Rozele i Talamone.

Prema legendi Eturaca i Rimljana same terme formirale su munje koje je bacio Jupiter. Tokom žustre svađe između dva mitska boga Jupiter je gađao Saturna, međutim, on se izmakao i na mestu gde su munje udarile nastale su terme. Prema jednoj drugoj legendi bogu Saturnu dosadili su stalni ratovi među ljudima te je gađao munjom i stvorio izvor sumporne vode kako bi smiro čovečanstvo.

Sumporna izvorska voda ima konstantnu temperaturu od 37,5 °C poznata je po svojim terapeutskim svojstvima, nudi opuštanje i spokoj prilikom kupanja u termama. Glavni termalni vodaopad je Gorelov vodopad (Waterfalls of Gorello), mnogi ga nazivaju i Mlinski vodopad jer je smešten blizu starog mlina. Pored ovog vodopada poznat je još i vodopad Mulino.

Gorelov vodopad se uliva u male kade koje su odvojene visokim, belim stenama, dok se vodopad Mulino uliva u velike kamene rezervoare. „Bazeni“ kupačama pružaju „malo privatnosti“ i mnogo uživanja. Turisti koji je posete mogu da uživaju u miru i tišini u besprekornom prirodnom krajoliku. Put do oba vodopada je pristupačan i ima dovoljno mesta za parkinranje. Same terme turisti često upoređuju sa Pamukalama u Turskoj.

Količina vode koja protekne kroz bazene je 800 litara po sekundi što termama omogućava konstantno čistu vodu.  Terme su okružene čempresima i na taj način stvaraju privatno okruženje, te zbog toga terme Saturnija nazivaju još i „kupatilo zaljubljenih“.

Banja je poznata još iz antičkih vremena, te neki istoričari smatraju da je Saturnija naseljavana još u 12. veku pre nove ere i da je samim tim najstariji grad u Italiji. Lokalni simbol je figura žene na fontani na centralnom trgu sela i predstvalja etrusku boginju Aurinu po kojoj se selo i zvalo. Međutim, u drugom veku pre nove ere Rimljani menjaju naziv sela u Saturnija.  Ona je tokom 1300. godine postala utočište izgnanika te je sravnana do zemlje od vojske Siene i biva zaborvljena sve do kraja 19. veka kada područje izvora biva osušeno, a potom biva izgrađen turistički kompleks i time je započet razvoj banjskog turizama.

Šetajući ulicama Saturnija naićićete na mnoge drevne građevine i pravo istorijsko blago, uključujući palatu Panciatichi-Ximenes, rezidenciju guvernera pravde, Castellum Aquarum, drevnu rimsku cisternu, Rimsku kapiju koja je sačuvana u originalu, gradske zidine koji su podigli Rimljani, drevne stubove sa latinskim natpisima, ali i na ostatke starog puta Via Clodia,  temelje zgrada i kolona, kao i na temelje rimskog termalnog kompleksa poznatom kao „suvo kupatilo“.

Pored svih isotrijskih lepota ne zaboravite da posetite najstariju crkvu u selu koja je posvećena Mariji Magdaleni. Prvi pisani podaci o crkvi potiču iz 1188. godine. U njoj je smeštena freksa na kojoj je prikazana Marija Magdalena sa detetom u rukama i za koju se veruje da ju je u 15. veku naslikao Benvenuto di Đovani. Zgrada je obnovljena 1933. godine.

Takođe, prošetajte i do Arheološkog muzeja u kom se nalazi stalna postavka predmeta otkirvenih u obližnjim nekropolama. Pored muzeja pogled će vam skrenuti i prema tvrđavi Aldobrandeskijevih koja dominira nad samim selom. Saturnija je mala i poseta ne traje duže od sat vremena, a istorija je svuda oko vas, samo se potrudite da je pronađete.

Broj turista je posebno visok od proleća do jeseni, taj broj je najveći tokom vikenda. U banji uvek ima ljudi, i često je „pod opsadom“ stranih turista. Ono što je, takođe, važno istaći je da su terme Saturnija udaljene oko kilometar od samog luksuznog kompleksa banje Saturnija gde je moguće uživati u različitim termičkim tretmanima, toplotnim parfermima kao i u raznovrsnim kremama za muškarce i žene.

The post U srcu Toskane Saturn munjom stvori banje appeared first on Portal Mladi.

Ovih dana ste sa Mirjanom imali prilike da putujete kroz Boka Kotorsku i osetite njene čari, divite se njenoj lepoti i uživate u predelima ove oblasti koja se prostire od Herceg Novog do Tivta. Takođe, imali ste priliku da pročitate nešto i o Kotoru – gde se nalazi, kakva je njegova sudbina kroz istoriju, sa kakvim se nedaćama susretao i slično. Kako se ja ne bih ponavljao i ponovo pričao o tome, vežite pojaseve jer direktno putujemo u srce ovog grada – Trg od oružja.

Glavni i najveći trg je, sigurno već pretpostavljate,  Trg od oružja. Trebalo bi odmah reći da ovaj trg nije stvarno napravljen od oružja već je to ime dobio još u mletačko doba kada se na njemu popravljalo i skladištilo oružje, posebno u zgradi Arsenala.

Položaj zgrade Arsenala koja se nalazi na severoistočnom uglu Trga od oružja nije izabran slučajno. Naime, izgrađena je tu zbog blizine bastiona Citadele sa kulom Kampana kao i postojanje brodogradilišta na obali mora ispred ove tvrđave. Na Trgu od oružja, a pred zgradom Arsenala okupljali su se i oružjem opremali branioci grada i štitili ga od ratnih opasnosti. Oni su 1539. godine uspeli, da za samo tri dana, odbrane Kotor od napada armade alžirskog gusara Hajrudina Barbarose.  Ratna galija „Sveti Tripun“ na kojoj su Kotorani pod vodstvom kapetana Jerolima Bizantija učestvovali u Bici kod Lepanta tokom 1571. godine opremljena je oružjem upravo iz zgrade Arsenala.

Međutim, vreme je učinilo svoje te je zgradi Arsenala početkom šezdesetih godina prošlog veka u potpunosti izmenjen izgled kao i namena. Naime, pretvorena je u pekaru koja je snabdevala vojni garnizon u Kotoru i tom prilikom su dograđena još dva sprata, a krajem XIX veka kameno stepenište koje je vodilo do gornjeg sprata je u potpunosti uklonjeno. Međutim, iznad ulaznih vrata sačuvan je natpis koji ukazuje na da je to “javno skladište materijala za posadu zaliva“.

Danas se na Trgu od oružja koji svojim oblikom podseća na latinično slovo „L“ nalazi nekoliko prodavnica, banaka, kafe barova i poslastičarnica. Međutim, nikako se ne mogu izbeći spomenici koji se tu nalaze, tako se pored već spomenute zgrade Arsenala mogu videti i Morska vrata, Gradski toranj sa satom, Providurova (Kneževa) palata, Napoleonovo pozorište i Kula gradske straže.

Trg od oruzja. Autor: Wojciech Połowczuk

Morska vrata (glavna kapija) sagrađena su 16. veku, za vreme mletačkog providura Bernarda Renijera, kada je more dopiralo sve do ulaza i  predstavljala su glavni ulaz u grad. Pored ove kapije postoje i Severna i Južna vrata, ali je ona najveća.

Gradski toranj sa satom je trospratno zdanje i zidano je od masivnih kamenih kvadra renesansnom tehnikom poznatom kao „bunjato“. Toranj je zidan 1602. godine za vreme vladavine Antonija Grimaldija na mestu srednjovekovnog tornja za mučenje. Uz fasadu kule nalazi se piramidalni stub koji podseća na srednjevekovni stub srama. Na zapadnoj fasadi tornja bili su uklesani pohvalni tekstovi providurima, međutim, do danas su ostala očuvana samo dva. Prvi se odnosi na Antonija Kontarina, a drugi najverovatnije na samog Grimaldiju. Toranj se u toku zemljotresa nakrivio na jednu stranu, ali je dalje naginjane zaustavljeno osiguravanjem njegovog temelja.

Kneževa (Providurova) palata izgrađena je u 17. veku i služila je kao sedište venecijskih providura, ali i za različite vojne svrhe. Odmah pored palate nalazi se Kula gradske straže i zajedno sa njom čini gotovo kompletnu istočnu fasadu grada. Ona je izgrađena od kvalitetnog kamena i služila je isključivo za vojne potrebe, međutim stradala je u zemljotresu 1979. godine. Nakon zemljotresa je srušena sve do prvog sprata, a potom je rekonstruisana.

Zgrada Napoleonovog pozorišta datira iz 17. veka. Ona, 1810. godine, biva pretvorena u jedno od prvih pozorišta na Balkanu i funkcionisalo je sve do kraja 19. veka, da bi tokom dvadesetog veka u njoj bilo sedište Gradske skupštine. Danas je unutrašnjost objekta adaptirana za potrebe otvaranja ekskluzivnog hotelsko-ugostiteljskog objekta.

Palata Bizanti jednom je od fasada okrenuta ka Trgu od oružja, a drugom prema ulici koja vodi ka Trgu od brašna koji je dobio  ime po magacinima za brašno koji su se tu nekad nalazili, danas se tu nalaze palate plemićkih porodica Pima i Buća. Zapadnu stranu ulice zatvara fasada palate Beskuća za koju se veruje da je pripadala siromašnoj porodici Beskuća koja je uspela da se izdigne i dobije plemstvo. San Joza Beskuća bio je da sagradi sto kuća i svoje prezime promeni u Stokuća, ali to nije uspeo.

Ukoliko su Vam potrebne mesta kao što su Opština, Biskupija koja je najstarija institucija u Kotoru, Istorijski Arhiv, Zavoda za zaštitu spomenika kulture koji je smešten u Palati Drago ili možda želite da posetite katedralu Svetog Tripuna uputite se na istoimeni trg.

Ako se umorite od šetnje možete zastati kod Česme Karampana i napiti se slatke vode, te u neiscrpnom kotorskom duhu porazgovarate sa meštanima i čujete neke nove gradske priče.

Manifestacije u Kotoru

Tokom februara u Kotoru se održavaju Karnevalske svečanosti koje započinju maskenbalom koji se organizuje u svim većim mestima Boke Kotorske. Centralna mesto u karnevalskoj povorci ima figura koja se spaljuje, a predstavlja sve ono što nije bilo dobro u prethodnoj godini.

Tripundanske svečanosti posvećene su zaštitniku grada Svetom Tripunu i prati ih smotra crkvenih horova, gradske muzike, Bokeljske mornarice i folklornih društava.

Tokom marta se u čast cveta kamelije održavaju Dani Kamelije i u to ime organizuju se izložbe cveća, likovne izložbe, pozorišne predstave, bal kamelija, izbor dame kamelije.

Gađanje kokota  je običaj koji se vezuje za odbranu od turskog napada na Perast 1654. godine i ogleda se u veštini gađanja kokota iz vazdušne puške. Kokot se postavlja na dasci koja se nalazi na udaljenosti od oko 300 metara od obale i predstavlja neprijatelja. Pobednik dobija peškir i u obavezi je da prisutne časti vinom. Ova svečanost se održava 15. maja.

Festival pozorišta za decu održava se preko 20 godina i tom prilikom se prikaže na destine pozorišnih prestava i pratećih programa u svrhu „negovanja pozorišnog stvaralaštva za decu, razvoja estetskog vaspitanja mladih, afirmisanja vrednosti stvorenih radom i stvaralaštvom u ovoj oblasti, kao i podsticanja razvoja dečijeg stvaralaštva uopšte“.

KotorArt je nezavisna inicijativa u kulturi koja je pokrenuta 2001. godine i cilj ove manifestacije je promocija nacionalne i lokalne kulturne baštine, organizacija visoko vrednih umetničkih programa edukacije i prezentacije vrhunske svetske produkcije.

Domaći i svetski modni kreatori  imaju mogućnost da tokom jula meseca ispred Katedarale Svetog Tripuna na tradicionalnoj Internacionalnoj smotri mode prikažu svoje najaktuelnije modele.

Manifestacija Fašinada svake godine se održava 22. jula i vezana je za nastanak veštačkog ostrva Gospe od Škrpjela. Prema predanju je na ovaj dan 1452. godine pronađena slika Bogorodice sa malim Hristom na hridi ispred Prerasta.  Nakon zalaska sunca, sa istočnog kraja Prerasta kreće zelenilom okićena povorka čamaca napunjenih kamenjem i u njoj učestvuju isključivo muškarci. Ravnomerno oko ostrva polaže se kamenje, što osim simbolike nastanka ostrva ima i značaj  za njegovo učvršćivanje.

Tokom avgusta meseca Udruženje građana Perast organizuje festival tradicionalne narodne muzike pod nazivom Međunarodni festival klapa.

Takmičarsko zabavna manifestacija na moru Bokeljska noć održava se tokom avgusta meseca. U njoj učestvuje povorka dekorisanih barki koja se kreće uz obalu u luci Kotor i praćena je svetlošću reflektora, vatrometom i iluminacijom. Manifestaciju, takođe, prate kulturno-umetnički program i ribarske večeri.

The post Trg od oružja – Kotor appeared first on Portal Mladi.

Gde se nalazi Vatikan?

Ime grada države Vatikana potiče od latinskog izraza Mons Vaticanus koji je označavao Vatikanski brežulјak. Vatikan je smešten u zapadnom delu centra Rima, svega nekoliko stotina metara od reke Tiber.

Granice Vatikana koje su duge oko 3,2 kilometata i oko kojih je moguće prošetati za manje od sat vremena, u potpunosti slede gradske zidine koje su izgrađene da bi zaštitile Papu. One prestaju pratiti zidine na Trgu svetog Petra gde granica sledi Berninijeve kolonade.

Šta je Vatikan?

Vatikan je, osim što je najmanja grad država na svetu, izborna monarhija kojoj je na čelu biskup Rima – Papa, te je sedište Katoličke crkve. Vatikan je država, a pod ovi nazivom je poznata tek od nedavno, 1929. godine kada je ustanovljena Lateranskim ugovorom, kao naslednik nekadašnje Papske Države  (postojala od 756. do 1870. godine).

Papa je poglavar Vatikana, a ujedno je biskup rimske biskupije i vrhovni poglavar Katoličke Crkve. Papa je apsolutistički monarh, to jest ima legitimnu, izvršnu i sudsku vlast i jedini je apsolutistički monarh u Evropi. Sadašnji papa je Papa Franja, državni službenik je kardinal Tarcisio Bertone, a guverner Vatikana je nadbiskup Giovanni Lajolo.

Površina Vatikana

Površina države je oko 40 hektara, ali je od toga izdvojeno 22 za život biljaka, životinja i ptica tako da su Vatikanski vrtovi među najlepšim u svetu. O cveću i rastinju bašta svakodnevno brine 20 baštovana, a uz prijatno zelenilo i tišinu, može se uživati i uz šum vode mnogobrojnih fontana.

Galeon je najpoznatija fontana i potiče iz 17. veka.  Iako  Vatikan moguće prepešačiti za manje od nekoliko minuta, mora se znati da  veći deo teritorije države nije dostupan turističkim posetama.

Stanovništvo

Populacij Vatikana je oko 1.000 ljudi, od kojih su preko 450 vatikanski državljani, dok ostali imaju dozvolu za boravak, privremeno ili trajno, bez dobijanja državljanstva. Oko polovine građana Vatikana ne žive unutar Vatikana. Zbog svog zanimanja (uglavnom kao diplomatsko osoblje), oni žive u različitim zemljama širom sveta.

Državljanstno Vatikana se ne naseluđuje niti stiče rođenjem. Samo oni koji vredno i odano služe Svetoj stolici mogu postati državljani ove države i u mogućnosti su da dobiju diplomatski pasoš. Svi ostali stanovnici su državljani Italije.

Vatikan ima najmanju i najstariju vojsku na svetu – Švajcarsku gardu. Osnovao ju je papa Julije II daleke 1506. godine. Pontifikalna himna i marš je nacionalna himna Vatikana. Tekst na italijanskom jeziku je napisao Antonio Alegra, dok je muziku komponovao Šarl Guno.

Svake godine Vatikan posećuje nekoliko miliona turista koji žele da svojim očima vide spomenike istorije i arhitekture: trg Svetog Petra sa istoimenom bazilikom, papsku palatu i Sikstinsku kapelu, Rafaelovu sobu, Vatikanski biblioteku.

Vatikanski muzeji

Vatikanski muzeji se nalaze u Vatikanskoj palati koje zajedno sa 1.400 soba čine izuzetno važan muzejski sklop, kako zbog količine i vrednosti remek dela koje su pape skupljali vekovima, tako i zbog raskošnih prostorija u kojima su smeštena.

Vatikanske palate su impresivan zbir zgrada s mnogobrojnim sobama, dvoranama, muzejima, galerijama, bibliotekama, kapelama, hodnicima, dvorištima i vrtovima, bogate raznim umetničkim blagom. Procenjuje se da bi bile potrebne čak 4 godine kako bi se pogledala svaka slika (na jedan minut) koja se nalazi u muzeju.

Trg Svetog Petra i Bazilka

Trg Svetog Petra je prostor unutar Vatikana, ispred Bazilike Svetog Petra koja je glavna zgrada Vatikana i najvažnije religiozno zdanje katolicizma, u kojoj se održavaju najvažnije ceremonijalne liturgije. U unutrašnjosti crkve sahranjen je Sveti apostol Petar, prvi papa i jedan od dvanaest apostola

Rafaelove sobe

Rafaelove sobe su prostorije u kojima se čekao prijem kod pape, a zovu se Rafaelove, jer su ukrašene njegovim slikama.

Sikstinska kapela

Sikstinska kapela je zvanična rezidencija pape i najpoznatija je kapela u Apostolskoj palati. Ono što je čini čuvenom jeste njena arhitektura i fresko dekoracije koje su radili Mikelanđelo, Rafael Santi, Bernini i Botičeli, največi majstori renesanse. Tavanica kapele smatra se najznačajnijim Mikelanđelovim slikarskim dostignućem.

Vatikanska biblioteka

Vatikanska biblioteka jedna je od najstarijih na svetu koja čuva jednu od najznačajnijih kolekcija istorijskih tekstova. Službeno je uspostavljena 1475. godine. U njoj se trenutno nalazi 75.000 rukopisa, preko 1.100.000 štampanih knjiga i oko 8.500 inkunabula (najstarije štampane knjige). Najpoznatije delo je Codex Vaticanus, najstariji poznati, skoro celi rukopis Biblije.

Zanimljviosti o Vatikanu

1. Stato della Citta del Vaticano je službeni naziv Vatikanske države
2. U Vatikanu postoji telekomunikacioni sistem, astronomski opservatorijum, radio stanica, pošta i banka, a sve nabrojano je u vlasništvu države
3. U Vatikanu postoji ukupno šest ulaza, ali građani i turisti mogu koristiti samo tri ulaza
4. Vatikan uvozi drvo, vodu, struju i plin jer ne poseduje te resurse
5. Stanovnici Rima više preferiraju vatikansku poštu od italijanske, jer je puno brža i sigurnija
6. Papa, Kardinali i članovi Švajcarske vojske poseduju Vatikanski pasoš
7. Vatikan se nalazi pod UNESCO-ovom zaštitom, i time je jedina država koja je to u potpunosti
8. Pismenost stanovništva u Vatikanu je 100 posto
9. U Vatikanu živi 100 % katolika.
10. Na bankomatima širom Vatikana možete podići gotovinu sa bankomata na kojem je celo uputstvo napisano na latinskom jeziku
11. U Vatikanu postoji heliodrom
12. Linija vatikanske železnice duga je 300 metara
13. U Vatikanu postoji zatvor sa dve ćelije
14. Radio Vatikan pokriva ceo svet na 32 jezika
15. Dnevne vatikanske novine L’ Osservatore Romano prodaju se u celoj Italiji
16. Službena valuta u Vatikanu je euro (do 2002. bila je vatikanska lira)
17. Vatikanski vrtovi imaju oko 1900 vodoskoka i fontana koje natapa vodovod dug oko 120 km

The post Vatikan i njegovo bogastvo – zanimljivosti appeared first on Portal Mladi.

Naime, sigurno ste već videli bujicu postova poput ovog:

Dear friends,

I need at least 6 people of any age to participate in a book exchange( no matter from which country you are))! You have to buy or give away one of your books and send it to one person and you will receive approximately 36 books in return. Let me know if you are interested by typing a comment and I will type you the details.

Dragi prijatelji,

Potrebno mi je bar 6 osoba bilo kog uzrasta zainteresovanih da učestvuju u razmeni knjiga! Sve što treba da uradite jeste da kupite ili date svoju knjigu i pošaljete je jednoj osobi. Zauzvrat, vi biste dobili u proseku 36 knjiga. Ako ste zainteresovani, javite se u komentaru, i napisaću vam detalje.;D

BOOKISH FRIENDS!

Culture, not violence!

Možda ste se zapitali šta on u suštini znači, ali Vas je mrzelo ili bilo sramota da pitate o čemu se radi. Naime, ja (autor teksta) sam posle nekoliko lajkovanih postova sa ovom sadržinom shvatio da nije dovoljan samo lajk već se mora poslati poruka osobi koja je to postavila.

Rešio sam drugu da pošaljem poruku jer je to bio prvi sledeći post na koji sam naišao, a da ima sličnu sadržinu ovoj. Konverzacija je tekla otprilike ovako:

Ja: Ćao! Koji su detalji?

Drug (Marko): 

Kada te neko pita za detalje ti pošaljes u poruci da bi on/a trebalo da pošalje knjigu mom drugu od koga sam saznao detalje (i uz to ide adresa druga), a onda postaviš svoj status (iste ili slične sadržine) i ljudi koji vide tvoj status i koji kontaktiraju tebe – šalju meni knjigu i tako se širi lanac razmene knjiga.

Pošto meni nije bilo najjasnije ovo oko adresa on mi je naveo primer:

Ja sam pitao  Petra i šaljem ti Petrovu adresu jer bi ti trebao njemu da posalješ knjigu:

Petar Petrović

Petrova adresa

I uz to dodajem svoju adresu na koju bi trebalo da pošalju ljudi koji vide tvoj status i kontaktiraju te:

Marko Marković

Markova adresa

Znači kada bih ja nastavio lanac u svojoj poruci poslao bih Markovu adresu (jer sam od Marka saznao), a uz to dodao svoju adresu na koju bi mi slali ljudi koji bi videli status nekog mog prijatelja koji je mene pitao.

Cilj ove igrice je da ljudi međusobno razmenju knjige na jedan interesantan način, samim tim šire toleranciju, dobrotu i vedar duh.

Ja ću knjigu poslati već sutra, pošto danas nije radila pošta, nadam se da će više Vas poći mojim stopama, a ne stati na samom početku igre!

Širimo kulturu, a ne nasilje!

The post Razmenimo knjige – ne nasilje appeared first on Portal Mladi.

Krajem 19. veka evropsko vinogradarstvo zapalo je u krizu zbog pojave parazita filoksera, što je dovelo do nestašice vina u zapadnoj Evropi. Međutim, u Negotinskoj krajni zbog peskovito-krševite strukture tla ovaj parazit nije mogao da se proširi, te je došlo do procvata vinogradarstva u ovoj oblasti.  Tako da je Krajna imala najveću površinu pod vinogradima u Srbiji, a negotinsko vino se prevozilo brodovima do Austrougarske, Francuske, Engleske i Rusije.  U Krajni se od autohtonih sorti neguju bagrina, začinak, prokupac, vranac i smederevka.

Usled potreba za skladištenjem vina nastali su posebni kompleksi – pimnice. One su građene od tesanog kamena i brvana, zidova debelih i do 60 centimetara. Pimnice imaju dva dela, donji koji je ukopan i do dva metra u zemlju, kako se temperatura u njima ne bi mnogo menjala, i služi za pravljenje i skladištenje vina. Zanimljivo je da one nemaju dimnjak jer gornji deo pimnice služi samo  za boravak ljudi tokom berbe, a ne za život preko cele godine.

Rajačke pimnice su nastajale od polovine 18. veka do 30-tih godina prošlog veka. Nekada se u njima nalazilo preko trista vinskih podruma, ali ih je danas aktivno tek šezdeset.

U Rajačkim pimnicama postoji glavni trg sa česmom kao i nekoliko manjih trgova, kuće su raspoređene u sokacima koji čine interesantne lavirinte za šetnju. U centru pimnica nalazi se sveto drvo ili „zapis“ kod koga su se nekad slavile  seoske slave Sveti Trifun i Sveta Trojica i kod koga su se završavale litije.

Posetioci, takođe, mogu videti i samo selo Rajac u kojem se nalaze stare kuće kao i crkva u centru sela. Na samom izlazu iz sela postoji staro groblje. Interesantna je i činjenica da se na groblju nalaze spomenici koji su napravljeni od istog kamena kao i same pimnice. Zanimljivo je i to da su na ovim spomenicima uklesani drevni indijski simboli – obrnuti kukasti krstovi koji simbolišu Sunce. Da stanovnici Rajca imaju poseban odnos prema vinu, prema jednoj teoriji, govori i činjenica da oni svoje mrtve ne sahranjuju pored sela u kome su živeli već pored sela u kome su držali vino.

Ono što bi trebalo svakako znati da iako ljudi često umesto pimnice upotrebljavaju naziv pivnica i njega ne bi trebalo dovoditi u vezi sa pivom jer samo ime potiče od glagola piti, te su pimnice mesta na kojima se pije – u ovom slučaju vino.

Rajačke pimnice smeštene su na bregu poznatom kao Belo brdo, dva kilometra od  sela Rajac, nedaleko od Negotina, u istočnoj Srbiji.  Do Rajačkih pimnica se može stići putem  koji od Negotina prolazi kroz selo Mokranje, Veljkovo i Rogljevo. Takođe, Rajac se nalazi na železničkoj pruzi Negotin-Zaječar, tako da do njega možete doći vozom.

Rajačke pimnice godišnje poseti oko 15.000 turista iz celog sveta.

Važni telefoni

Železnička stanica Negotin 019/542-069

Autobuska stanica „Denzor“ – Negotin: 019/542-136

The post Za ljubitelje vina – Rajačke pimnice appeared first on Portal Mladi.

Najpre se za ovaj grad mislilo da je sagrađen unutar vulkanskog kratera, ali su tokom 20. veka američki naučnici otkrili da se ipak radi o krateru meteora. Ovaj krater je nastao pre oko 14,5 miliona godina, i ima prečnik od oko 25 km. Meteor koji je ovde pao, udario je u naslage grafita i stvorio oko 72.000 tona sitnih dijamanata koji su korišćeni prilikom izgradnje stambenih objekata. Tokom 9. veka  na tom mestu nikao je Nerdlingen. Grad je svoj 1100. rođendan proslavio 1989. godine.

Tokom Tridesetogodišnjeg rata, Nerdlingen je bio lokacija dveju bitaka i danas je jedan od tri grada koji su opasani gradskim zidom. Pored zida, grad se može pohvaliti  i crkvom Svetog Đorđa čiji je zvonik „Danijel“ visok 60 metara i napravljen od specijalnog kamena (sujevit i brecia)  koji je nastao prilikom udara meteora .  Pored ovih atrakcija u gradu postoje još i Gradska kuća koja datira iz 13. veka,  crkva Sveti Salvador i nekadašnja srednjovekovna bolnica Spital.

Grad je dom nekoliko muzeja: Bavarski železnički muzej, Gradski muzej, Muzej trenutaka (Augenblick museum) sa panoramama, čarobnim lampama, nemim filmovima, mehaničkim orguljicama, pijanolama, muzičkim kutijama i gramofonima. Takođe, u gradu je smešten i  „Ries krater muzej“  u kom se čuva „mesečeva stena“.

Nerdlingen je poznat i po jahačkim „Skarlet trkama“ koje datiraju još iz 15. veka. Ali i po dobro razvijenoj ekonomiji u oblastima mode (Strenesse), izdavaštva (C.H. Beck), proizvodnji antena (Kathrein), pivara (Ankerbräu). Kada je u pitanju sport, u gradu postoje dobre košarkaške ekipe, dok su u fudbalu tradicionalno najbolji. Najpoznatiji fudbaler koji je rođen u ovom gradu jeste Gerd Miler, po kome lokalni stadion i nosi ime.

Nerdlingen je opština u nemačkoj saveznoj državi Bavarska. Prema popisu iz 2010. godine u opštini živi oko 20.000 stanovnika.

The post Grad u krateru meteora – Nerdlingen appeared first on Portal Mladi.