Selo milog imena: Dragocvet

    Na samo šest kilometra od Jagodine smešteno je jedno selo milog imena: Dragocvet. Iako se u medijima, u poslednje vreme, za njegovo ime vezuju loše stvari poput „pijavice“ koja je dovlela do različitih problema, poplava, pomoru riba u jezeru i još dosta toga, zaboravite sve to na trenutak i zajedno pokušajmo da osetimo toplinu i lepote ovog sela.

    Crvka u Dragocvetu. Izvor: poreklo.rs

    Najpre ćemo se osvrnuti na kratku istoriju ovog sela. Dragocvet se do Drugog srpskog ustanka nalazio u sastavu Osmanskog carstva, posle ustanka ulazi u sastav Kneževine Srbije i pripada Jagodinskoj nahiji sve do 1834. godine kada Srbija biva podeljenja na serdarstva.

    O imenu ovog sela postoje dve legende. Prema prvoj selo je nosilo naziv Gorocvet te je vremenom promenjeno u Dragocvet. Prema drugoj legendi, selo je dobilo ime po braći Dragu i Cvetku koji su bili prvi meštani današnjeg Dragocveta. U Dragocvetu, prema popisu iz 2011. godine živi oko 1150 stanovnika koji se pretežno bave poljoprivredom.

    iz knjige
    Zgrada Osnovne škole u Dragocvetu, iz knjige Dobivoja Jovanovića.

    Kada govorimo o bitnim ustanovama poput škole, valjalo bi reći nešto o samom nastanku iste. Iz knjige „Osnovne škole u Jagodinskom okrugu 1851. – 1890. godine“ možemo videti da su meštani Dragocveta avgusta 1883. godine uputili molbu Ministarstvu prosvete da im dozvole da svoju decu školuju u Jagodini, a ne kao do tada u Belici. Belica je bila tri sata udaljena od Dragocveta, a i put je vodio kroz šumu. Nažalost, ministar je odbio jer Dragocvet nije pripadao školi Jagodinske opštine.

    Dragocvet
    Škola u Dragocvetu, iz knjige Dobivoja Jovanovića.

    Prema podacima iz knjige Dobivoja Jovanovića „Osnovne škole u beličkom srezu 1918-1941 godine“ prva škola u Dragocvetu, koja je bila smeštena u privatnoj kući, počela je sa radom 1905. godine, dok je nova zgrada ozidana tokom 1905/6 godine. Međutim, ovu školu uništili su Austrijanci. Danas se u Dragocvetu nalazi osmogodišnja osnovna škola “Branko Radičević” koja je sagrađena 2011. godine. Ovu školu pohađaju deca iz sela Šuljkovca i Kovačevca. Pored osnovne škole, u selu postoji i dečiji vrtić.

    Kroz samo selo protiču Jošanička reka i Lozovički potok. Nedaleko od sela nalazi se Dragocvečko jezero koje mešatani Dragocveta dele sa meštanima Kovačevca. Površina ovog veštačkog jezera iznosi oko pet hektara.

     

    Crkvu Svetog Nikole je 1904. godine podigao Milutin Ristić koji je u njoj i sahranjen. Samu crkvu osveštao je metropolit Dimitije Pavlović.

    Od bitnijih institucija u Dragocvetu se nalaze i Dom kulture koji je potpuno renoviran i sređen, Lovačka sekcija, Dom penzionera, Pošta, prodavnice, Fudbalski klub Dragocvet koji poseduje najmoderniji teren u okolini, mlin u kom se sakuplja i melje pšenica iz gotovo svih sela jagodinske opštine, dva spomenika (jedan kod škole i spomen česma kod mlina), a od 2002. godine meštani se mogu pohvaliti bazenom „Oaza“ u kom tokom vrelih letnjih dana traže spas od vrućina. Takođe, trebalo bi nagovestiti da su skoro svi putevi asfaltirani i osvetljeni.

    U Dragocvetu, se nalaze i dva arheološka nalazišta: Vrbica i Grobljište. Na lokalitetu Vrbica koja je opasana koritima Belice, Jošaničke reke i Breštanskog potoka, pronađena je jedna zemunica. Nalaze čine životinjske kosti, predmeti od kostiju, predmeti od kamena i keramika. Na lokalitetu Grobljište koji je smešten na nižoj rečnoj terasi na desnoj strani ušća reke Jošanice u Belicu, nalaze čine keramika i kućni lep. Sva arheološka blaga sa ovih lokaliteta čuvaju se u Zavičajnom muzeju u Jagodini.

    Meštani Dragocveta mogu se pohvaliti i pesmom kojom je 1972. godine Goca Stoijlković ovekovečila ime ovog sela.

    POSTAVI ODGOVOR

    Please enter your comment!
    Please enter your name here