Ulično muziciranje – zanimljivosti i činjenice

Zašto je ulično muziciranje u centru pažnje mnogih ljubitelja umjetnosti? Važno je napomenuti da se mnogi muzičari makar jednom u životu odluče za potez koji im može donijeti više pozitivnih iskustava nego bilo koji koncert u prepunoj sali. Direktan kontakt sa publikom koja cirkuliše oko izvođača, performans u masi, iskreni aplauzi ljudi kojima vaš instrument i(li) glas tjera suze na oči, osmijeh na lica, da zaigraju, možda čak i odu jer im je sve to isuviše emotivno… Dragi naši, donosimo vam zanimljive činjenice, ali i korisne informacije o ovoj izuzetno popularnoj vrsti zabave.

Začeci. Prikazaćemo vam jednu zanimljivu tezu o nastanku svjetovnog muziciranja u Evropi. U srednjem vijeku, takozvani „putujući” muzičari bili su najzaslužniji za očuvanje narodne muzike. Za njih se vežu nazivi poput: žongler, špilman, svirac, skomrah, gudec, sviralnik, praskavnik i drugi. Osim što su se bavili sviranjem, oni su narod zabavljali i pjevanjem, igranjem i cirkuskim vještinama. Crkva, koja je zabranjivala ovaj vid muziciranja, proganjala je svirače i upravo zbog toga su dobili naziv „putujući” muzičari. Danas u svijetu postoji više stotina hiljada putujućih muzičara (ili onih koji ne mijenjaju mjesto na ulici), koji, iako ne rade za vladare na dvorovima i ne proganja ih crkva, imaju problem sa pribavljanjem dozvola za ulično muziciranje i često „ratuju“ sa organima vlasti.

Dozvola za ulični performans. Svaka zemlja naše planete ima drugačije uređen zakon koji se odnosi na uličnu umjetnost. Naprimjer, u Kopenhagenu (Danska) dozvoljeno je sviranje na ulici bez odobrenja ako sastav nema više od tri člana (u suprotnom, potrebno je podnijeti molbu i popuniti aplikaciju za dozvolu). U SAD-u je zakon drugačiji od grada do grada. U Čikagu i Bostonu svirači izlaze na audiciju i moraju da posjeduju dozvolu, dok je u Njujorku dozvoljeno muziciranje bez polaganja „prijemnog ispita“ za ovu specijalnu školu. U Beču (Austrija) dozvola je potrebna za sviranje u prvih šest okruga, a da bi svirač dobio ovaj vrijedan papir, potrebno je da popuni prijavu i uplati oko 6,5 evra (više informacija možete pronaći na sajtu: https://www.wien.gv.at/english/e-government/business/events/streetperformances.html). U Melburnu (Australija) situacija je slična kao u Beču, ali se uz apliciranje ne uplaćuje nikakav novac, dok je sidnejska komisija odredila da se za tromjesečnu dozvolu plati 13, a za godišnju čak 47 australijskih dolara. Beogradska komisija izlazi u susret izvođačima i ne naplaćuje apliciranje, ali je za sviranje na ulici ipak potrebna dozvola. Ona se dobija tako što se nakon dostavljanja tražene dokumentacije muzičar pozove na audiciju i, poslije nekoliko nedelja, njegovo ime se nađe (ili ne nađe) na rang listi uličnih svirača.

Ulično muziciranje

Festival uličnih svirača. Srbija postaje zanimljiva destinacija brojnim strancima i zbog sve posjećenijeg Festivala uličnih svirača, koji se u Novom Sadu održava od 2001. godine, a gdje se skupljaju umjetnici iz cijelog svijeta. Kako kažu: „Na festivalu ne učestvuju samo umetnici kojima je ulično sviranje i nastupanje na trgovima stil života, već i autori koji su svojim trudom i zalaganjem afirmisali svoju umetnost. Ideja da umetnike ne delimo na ’ulične’ i ’etablirane’ proizilazi iz uverenja da umetnost uvek pripada i ulici bez obzira na faze kroz koje prolazi. Tako je Festival uličnih svirača jedino mesto na kojem mogu da se nađu vrhunski muzičari i potpuni amateri! Od početka novog milenijuma, i glavni grad Vojvodine stoji na mapi redovnih godišnjih skupova ulične umetnosti, a posećuju ga svi najpoznatiji ulični svirači sveta, kao i umetnici koji nastupaju na drugim prestižnim festivalima Evrope i šire. Na taj način, oni na ovo podneblje donose kulturu i duh svojih sredina, da bi ih razmenjivali sa ovdašnjim ljubiteljima ulične umetnosti i sa drugim izvođačima“ (više na: http://www.ulicnisviraci.com).

Pročitajte i pogledajte. Između mnogobrojnih sajtova i audio-vizuelnih snimaka na internetu, izvojili smo za vas nekoliko. Mnoštvo informacija o uličnom performansu možete pronaći na http://worldstreetmusic.com, http://www.buzzkers.com, http://www.streetmusicmap.com, http://www.berlinstreetmusic.com, dok je dokumentarni film „Fenomen uličnog muziciranja“ dostupan na linku: https://www.youtube.com/watch?v=Qk2OfONuQfg.

Važno je da podržite nastupe uličnih muzičara i pokažete im da je njihov rad bitan. Ne morate im dati nešto novca (iako je poželjno, jer mnogi od toga žive), ali makar im uputite osmijeh i aplauz, jer je reakcija na ono što rade jednako važna kao i iskrenost koju oni prenose kroz umjetnost.

Ulično muziciranje

Izvor fotografija: www.pexels.com

PODELI
Radost Galonja
Radost Galonja, apsolventkinja na Odsjeku za muzikologiju Fakulteta muzičke umetnosti u Beogradu. Umjetnička direktorka i organizatorka Međunarodnog muzičkog festivala „KozArs“ u Gradišci (RS). Nastupa kao vokalni solista u nekoliko sastava, od kojih se izdvajaju: Željko Galonja i „Skomrah Gal orchestra“, Dušan Popović Lipovac i „Spona“ i trio „AkademX“. Ljubitelj prirode, životinja, muzike i pisane riječi.

POSTAVI ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here